Η Σοβαρότητα της Πολιτείας - Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες

Google Earth - Λευκωσία Πολλές φορές διερωτώμεθα πως είναι δυνατόν να προσεγγίζουμε τα θέματα εμείς ως Γραφείο, σε τελείως αντίθεση προσέγγιση από τους διάφορους πολιτικούς και άλλους και το μόνο που διαπιστώνουμε είναι το «θέλω-θέλω» και χωρίς κόστος. Πιστεύουμε αυτή η κατάσταση έχει έλθει στην επιφάνεια και πρόσφατα με την πρόταση για ανάπτυξη του παλιού Γ.Σ.Π. Υπάρχει ένας πολύς μεγάλος χώρος (13.500 τ.μ. περίπου) που κατά γενική επιθυμία και ορθολογιστική προσέγγιση είναι η κατασκευή χώρου στάθμευσης σε υπόγεια και η ύπαρξη πλατείας/χώρου πρασίνου στην επιφάνεια.

Ο Δήμος Λευκωσίας, χωρίς να είναι δική του η γη (αν είναι δυνατόν!!), αποφάσισε με ένα πρωτοποριακό τρόπο να ζητήσει απόψεις από τους Δημότες του. Ακολουθώντας την αρχή ο Δήμος «μαγείρευε χωρίς τον ξενοδόχο» έλαβε απάντηση μόνο από το 3% των Δημοτών. Το ερωτηματολόγιο του Δήμου περίπου ανέφερε ότι «θέλετε ανάπτυξη ή Πάρκο»; Ασφαλώς η απάντηση είναι το Πάρκο, μια και δεν θα κοστίσει τίποτα στους ερωτηθέντες. Εάν όμως υπήρχε και μια άλλη ερώτηση του τύπου «εάν γίνει ανάπτυξη ο Δήμος θα εισπράττει χ εκ. ευρώ, τα οποία θα διαθέτει σε δημόσια έργα ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα κοστίσει χ εκ. σε συντήρηση, άρα αυξημένα Δημοτικά τέλη», είμεθα σίγουροι ότι οι απαντήσεις θα ήταν διαφορετικές.

Διερωτώμεθα λοιπόν εάν επικρατήσει η θεωρία της πλατείας (χώρος πρασίνου), ποιος θα την χρησιμοποιεί, διότι εάν εξετάσουμε τον χώρο πρασίνου της Λευκωσίας (δημόσιος κήπος, τάφρος), οι κύριοι κάτοχοι τους είναι οι ξένοι εργάτες/οικιακές βοηθοί και ελάχιστοι Κύπριοι. Το πάρκο του Πεδιαίου παραμένει αχρησιμοποίητο από τους ντόπιους, εκτός από τους ιδιοκτήτες σκύλων.

Περνούμε μια δύσκολη οικονομική εποχή και που ίσως θα χρειαστούν πολλά χρόνια να επανέλθουμε στα επίπεδα του έτους 2007. Αυτή η νοοτροπία «θέλω-θέλω αλλά δεν πληρώνω», μας έχει παρασύρει από τα πλεονάσματα του έτους 2008 που τώρα είναι μείον. Αντί λοιπόν να εξεύρουμε λύσεις πως να εκτελούνται τα διάφορα έργα και να είναι δυνατόν να αυτοχρηματοδοτούνται, η ευρύτερη πολιτεία με το κεφάλι της στην άμμο, συνεχίζει την απαίτηση του «θέλω» χωρίς κόστος. Μας λυπεί ιδιαίτερα όταν παρατηρούμε ότι έστω και αυτό το πολύ σημαντικό έργο της πολιτείας για την πρωτεύουσα, αποτέλεσε και θέμα διαμάχης μεταξύ πολιτικών κομμάτων και με ακραίες εκφράσεις περί «πραξικοπήματος». Μόνο και μόνο η λέξη αυτή για τους πλείστους εμάς που βιώσαμε τις καταστάσεις του 1974 προκαλεί ρίγος. Να χρησιμοποιείται λοιπόν αυτή η λέξη, έτσι, «σαν ατάκα», δείχνει και την ποιότητα της πολιτείας μας.

Στο θέμα όμως της ανάπτυξης 20.000 τ.μ. οικοδομής με κόστος €90 εκ., θα πρέπει να μας προβληματίσει. Πιστεύουμε και εμείς, ότι ένας τέτοιο έργο θα είναι ένα ορόσημο, αλλά διερωτώμεθα εάν υπάρχει η ζήτηση για την επένδυση αυτή από επενδυτές. Τέτοια έργα είναι ψηλού κινδύνου και ευελπιστούμε ότι οι ιθύνοντες της ιδέας να έχουν ετοιμάσει κάποιου είδους τεχνοοικονομική μελέτη. Ασφαλώς τα ψηλά κτίρια θα χρησιμοποιήσουν ελάχιστο χώρο της πλατείας (γύρω στα 1.500 τ.μ. από τις 13.000 τ.μ.) και άρα δεν επηρεάζεται η πλατεία. Επειδή όμως εμείς δεν πιστεύουμε ιδιαίτερα στην βιωσιμότητα τέτοιου έργου, εισηγούμεθα όπως ανεγερθούν δύο πύργοι στο ίδιο σύνολο των τ.μ. (20.000 τ.μ.) με ύψος 12 ορόφους (αντί 24) και με χρήση γης γύρω στις 3.000 τ.μ. (αφήνοντας 10.000 τ.μ. πλατείας – ίσως από τις πιο μεγάλες σε συσχετισμό πληθυσμού της Ευρώπης).

Όπως υποβάλαμε και σε προηγούμενο μας άρθρο επί του θέματος, η ετοιμασία ενός master plan χωρίς να προηγείται η τεχνοοικονομική μελέτη είναι τελείως λανθασμένη, διότι ίσως να καταλήξουμε στα κίνητρα (αρχικά) για τις μαρίνες που δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον και άλλαξαν μετά με καθυστέρηση 3 ετών. Κατ’ εμάς το κόστος κατασκευής των 2 πύργων (20.000 τ.μ.) θα κοστίσει €20 εκ. + 20.000 τ.μ. υπόγειο κόστος €35 εκ. – συνολικό κόστος €54 εκ. πλέον κόστος πλατείας κλπ, συνολικό κόστος €65 εκ. (κατά την Κυβέρνηση €90.0 εκ.). Εφόσον το έργο αυτό αναμένεται να δοθεί υπό μορφή Β.Ο.Τ. σε ιδιώτες, εκτός από το πολύ δύσκολο να εξευρεθεί τέτοιος επενδυτής αυτού του επιπέδου και υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι και δύσκολο να δικαιολογηθεί η υιοθέτηση τέτοιας απόφασης επί οικονομικής βάσης. Τα αναμενόμενα χρονιαία εισοδήματα από τα γραφεία (έστω και εάν η Λευκωσία μπορεί να τα απορροφήσει) θα είναι (20.000 τ.μ. χ €17/τ.μ.) = γύρω στα €4 εκ. (καθαρό), πλέον εισοδήματα από τους χώρους στάθμευσης €2.0 εκ. (περίπου) συνολικό εισόδημα = €6.0/χρόνο. Η απόδοση επί της επένδυσης είναι μόνο (έστω) 10% για τα +-€65 εκ. ή 6.7% για τα €90 εκ. και αυτό χωρίς να λογαριάζουμε την αξία της γης. Άρα σε πόσο χρονικό διάστημα ο επενδυτής θα επιστρέψει το έργο πίσω στην πολιτεία και μήπως όταν φθάσει ο καιρός να το αναλάβει το έργο το Κράτος, τα κτίρια θα είναι παλαιά προς κατεδάφιση.

Ο λόγος που παραθέτουμε αυτή την σύντομη ανάλυση των οικονομικών, είναι για να υποδείξουμε ότι ούτε ένα, ούτε ίσως και 2 πύργοι να είναι ικανοποιητικά για να γίνει ένα έργο οικονομικά βιώσιμο, αλλά χρειάζεται κάτι πολύ πιο ευφάνταστο και οικονομικά βιώσιμο. Η διατήρηση δε του Γ.Σ.Π. ως πλατεία χωρίς ανάπτυξη είναι ζημιογόνα για το Κράτος, διότι το Κράτος έχει ένα κεφάλαιο εκατομμυρίων, χωρίς να προσφέρει εισόδημα στα ισχνά ταμεία του.

Εδώ είναι λοιπόν που θα φανεί η ποιότητα της πολιτείας, διότι εδώ είναι που χρειάζεται η συνεργασία Κράτους και αντιπολίτευσης/Δήμου και άλλων. Μας θυμίζει η κατάσταση αυτή ολίγον την πρόταση της Κυβέρνησης για την φορολογία της ακίνητης ιδιοκτησίας, με σχεδόν όλους να «σχίζουν τα ιμάτια τους», χωρίς όμως να προσφέρουν και μια εναλλακτική λύση. Αντιπολίτευση λοιπόν για το θεαθήναι, κενή από νέες ιδέες, είναι και αυτή μια ένδειξη της ποιότητας της πολιτείας μας.

www.aloizou.com.cy

www.aloizou.ro

www.aloizou.ru

ala-HQ@aloizou.com.cy

Press Centre > Άρθρα